سیر نمی شوم ز تو نیست جز این گناه من … مولانا

کاش می شد … تمام داستان های دنیا رااز دهان تو بشنوم ! تمام عاشقانه های دنیا را تو برایم تکرار کنی ! اصلا هر چه تو بگویی زیباست ! می دانی کاش می توانستم با تمام وجود صدایت را در آغوش بگیرم ! می توانم تو را ” مال خودم ” صدا کنم ؟ آن وقت من اسمم را فراموش میکنم و تو هم می توانی مرا ” مال خودم ” صدا کنی...

یقین دارم توهم من راتجسم میکنی گاهی به خلوت با خیال من تکلم میکنی گاهی هر آن لحظه که پیدا میشوی از دور مثل من به ناگه دست وپای خویش راگم میکنی گاهی چنان دریای ناآرام و توفانی، تو روحم را اسیر موج های پر تلاطم میکنی گاهی دلم پرمیشود ازاشتیاق وخواهشی شیرین در آن لحظه که نامم را ترنم میکنی گاهی همه شعر...

دکتر نيستم...اما برايت ده دقيقه راه رفتن،روى جدول کنار خيابان را تجويز ميکنم،تا بفهمى عاقل بودن چيز خوبيست،اما ديوانگى قشنگ تر است.....برايت لبخند زدن به کودکان وسط خيابان را تجويز ميکنم،تا بفهمى هنوز هم،ميشود بى منت محبت کرد..به تو پيشنهاد ميکنم گاهى بلند بخندى،هرکجا که هستى،يک نفر هميشه منتظر خنده...

از زلزله و عشق خبر کس ندهد آن لحظه خبر شوی که ویران شده ای

گاه عشق گم است... محمود دولت آبادی

ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﮔﻔﺘـــــــــــﻪ ﺍﻧﺪ : “ﺩﻭﺭﻱ ﻭ ﺩﻭﺳــــﺘﻲ”ﻳﺎ ﻃﻌــــﻢ ﺩﻭﺳـــــﺘﻲ ﻧﭽﺸﻴـــﺪﻩ ﺍﻧﺪﻳﺎ ﺩﺭﺩ ﺩﻭﺭﻱ ﻧﮑــــــﺸﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ . . .

دلــــــــتنـگمبــــــــرای او نـــهبرای منه قبــــل از اوچقــــدر قشنـــگ بــــودم . . .

میبندم این دهان پر از حرف را ولی:آخر سکوت لعنتی ام داد میزندامشب که هیچ حال دلم رو به راه نیستمطرب خلاف حال دلم شاد میزند...

"فراموشی" واژه ی غریبی ست باور کنید زودتر از آنچه فکرش را بکنید فراموش می شوید ولی نوبت خودتان که باشد، مگر میشود فراموش کرد مگر می شود..

می گریم و مرادم از این سیل اشکبار تخم محبت است که در دل بکارمت

از آن بد تر نمی شود... عاشق تو بودن را می گویم... عشقت مجال فراموشی نمی دهد...

خسته ام... زندگی سخت تر از آنی ست... که فکرش را می کنی...

دلتنگم... دلتنگ تمام داشته هایم... همه را گرفتند... من دیگر ندارمشان...

اشک... این واژه ی سه حرفی گاهی سنگین ست... و گاهی سبک... گاهی به یاد غم می نشیند... گاهی به پاس شادی... همه ی این ها به کنار... من آنجایی را دوست دارم... که از هر لالایی آرامی... خواب آور تر است...

تو هم می دانی... رفتن داریم تا رفتنگاهی کسی با دلش میرود ..گاهی هم با پایشیک رفتن هم داریمفقط .. اسمش رفتن استاما نه کسی جایی میرودنه دلی از دلی کنده میشودو این عذاب است ! + نوشته شده در پنجشنبه دوم آذر ۱۳۹۶ساعت 0:51 توسط A.F |

بازگشته امبا کوله باری از شعر های ناگفتهتنها اینجا!مکان امن عاشقانه های من است .

در زمانیكه وفا قصّه ی برف به تابستان استو صداقت گل نایابیو در چشمان پاك شقایق هاعابر بی عاطفه ی غم جاری استبه چه كسی باید گفت،با تو انسانم و خوشبخت ترین؟! مهدی_اخوان_ثالث

نه هوا سرد نیست… سرمای کلامت دیوانه ام میکند… بی رحــــم! شوق نگاهم را ندیدی؟ تمام من به شوق دیدنت پر میکشید… ولی همان نگاه بی تفاوتت برای زمین گیر شدنم کافی بـــــــــــــود

صدای گام های تو ضربان زندگی من است با من راه بیا هنوز تشنه ی زنده بودنم “دوستت دارم” هایت را به کسی نگو نگه دار برای خودم من جانم را برای شنیدنش کنار گذاشته ام . . .