انقدر زمین خورده ام که رنگ آسمان را فراموش کرده امبوی خاک میدهند تمام ارزوهایم !  

هزار دلیل... گاهی بی هیچ بهانه ای کسی را دوست داری،اما گاهی با هزار دلیل هم نمی توانییکی را دوست داشته باشی ! + نوشته شده در یکشنبه پنجم آذر ۱۳۹۶ساعت 22:28 توسط A.F |

اینجا تا لباس را سیاه نبیننـدباور نمیڪننـدچیزی را از دست داده ای!

رفتی... و نخواستنت پای من ماند... اکنون همه مرا مقصر می دانند... و تو... به خیالت آبرو داری کرده ای... کاش می دانستی اکنون برای من... نه آبرویی مانده... و نه آرامشی...              A.F  

 خسته ام... آشفتگی این روز ها... کلافه ام کرده...

یک چیز هایی هرچند ساده گاهی خوشحالت &#

میز کار این نوشته ها مرا می برد به دورانی که می توانستم در خیالم لحظاتی را آن طور که می خواستم سپری کنم... چه حیف که هیچ کدام... آنطور که من می خواستم نشد... حال هم همین است... حتی آنطور که می خواهم نوشته نمی شوند...

من می گویم خوب است... میان تمام نداشتن ها... یک تنها بودن برایمان مانده...

چرا خیال می کنی من آرامم... یادم می آید &#17

سین مهربانم... کاش یک بار دیگر می آمدی... &#

ساعت ها از رفتنش می گذرد... روز های زیادی ... ماه ها... وسال هایی بی انتها... من تمامش را دوام آورده ام... کاش می آمد...

آرامش را... آرامش را... این روز ها... به من بدهکارند... زیااااد... + نوشته شده در جمعه نوزدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 17:22 توسط A.F |

گاهی... باید به دنبال یک چیز هایی گشت... شاید خاطراتی... جایی... میان کسانی... جا مانده باشد...

آیینه هزار تکه شد... اما هنوز هم می گوید... تو به من می آیی...  

غم هایت که زیاد شوند... از یک حدی که بگذ&#15

خسته ام... به اندازه ی تمام روز های بودن... و نبودنم...

شاد که هستند... غصه ام می شود... حسود نیستم... کمی دلتنگم... دلتنگ تمام شادی هایم... که گمشان کردم...

نمی دانی چه دردی دارد؟... باید از آرزویی بگذرم... که تنها انگیزه ی... زندگی من است...

نمی دانم چرا این روز ها... به قول سعدی مجال خواب نمی باشد...ز دست خیال...

آرامم... اما نه آنقدر که باید... این حس... برای این روز های آشفته... کم است... خیلی کم...